Whooops op EK / WC in Bosnië

12 augustus, 2013, door team

Het is alweer augustus. Na een hele spannende wedstrijd (de Tomscat) aan het begin van het seizoen, zitten we ondertussen alweer bijna op het einde. Bijna dan hè, want we hebben nog drie wedstrijden te gaan!

We hebben een zwaar seizoen achter de rug qua training, zoveel slecht weer, het hield niet op. Maar ja, de wedstrijd data zijn al bekend dus je gaat op deze manier de wedstrijd springen, klaar of niet. Op het moment zitten we in Bosnië voor de Europese Kampioenschappen en de Word Cup. Dat is dezelfde wedstrijd. Wij doen dus in twee categorieën mee, teams buiten Europa  kunnen alleen voor de World Cup gaan. Hier kunnen ook meerdere teams uit een land aan deelnemen, anders dan een EK of WK waar er maar één team per land aan kan deelnemen, het Nationale team.

Hoe anders dan Dubai is dit. Het  begint al met het aantal Nederlanders dat hier naar toe gaat. In Dubai waren we met alle aanhang en functionarissen wel met 40 man, nu zijn we met ons vijfen….. , oke en Gary, onze coach, dus zes. Verder geen jet-skies, stuntvliegtuigen, ijssculpturen of airco’s…. De DZ is op een oude legerbasis, op sommige plekken zie je nog de herinneringen aan de oorlog die zich hier heeft afgespeeld door middel van kogelgaten in huizen. Het meeste is opgeknapt maar er is gewoon minder geld en luxe, dat zie je. Dat maken de mensen wel ruimschoots goed met hun enthousiasme en inzet! Iedereen is hier zo vriendelijk en doet zo goed z’n best, je voelt je hier welkom. En vandaag kregen we toch nog bezoek voor ons op de DZ, de evenementen commissie van PCT kwam langs, Jasna, Helen en  Ali. Altijd leuk!

Zaterdag was onze reisdag en na slecht 1,5 uur in het vliegtuig richting Zagreb (Kroatië) moesten we wel nog 5 uur in de bus naar Banja Luka (Bosnië). Deze reis zou twee uur duren vertelde de reisleider (iemand van de DZ die met een bus alle teams kwam ophalen) maar we zijn er immers achter gekomen dat tijden hier heel anders werken. Vooral wanneer je eerst om Kroatië uit te komen met z’n allen de bus uit moet, om vervolgens een voor een langs het loket te lopen met je paspoort. Wij kwamen er snel door maar met de mensen van Dubai hadden ze wat meer moeite. Toen er volgens nog een Fransman in de berm ging staan plassen vonden ze dat ook niet grappig. Na een uur mochten we allemaal verder, weer de bus in om vervolgens 200 meter verder weer te moeten stoppen, nu moesten we Bosnië nog in. Nu moesten we wel in de bus blijven zitten maar kwam iemand al onze paspoorten ophalen. Dit duurde ook een eeuwigheid, alleen hadden ze in Bosnië meer moeite met de Zuid Afrikaan die ook bij ons in de bus zat. Maar gelukkig niemand hoefde achter te blijven en nu konden we door!……. Om na 5 minuten weer te stoppen voor een toiletpauze, slecht 5 minuten. Maar ja, de klok werkt hier anders en toen een uur later de buschauffeur zijn eten op had gingen we echt op weg naar het hotel….. via de DZ…… Ook hier maar “5 minuten” gewacht, oké geen uur maar wel lang. Wanneer je om 7:00 hebt ontbeten die dag en verwacht om om 16:00 in het hotel te zijn maar dat wordt 20:30 en je hebt tussendoor niks gegeten wordt je ietsie bietsie chagrijnig….

Oke dat was de reisdag, na het eten zijn we snel gaan slapen omdat we de volgende dag vroeg naar de DZ wilden om nog te trainen. De wedstrijd wordt uit een Turbo Let gesprongen en dit is een heel andere exit dan we gewent zijn. De deur is iets breder, dus dat is fijn maar ook veel hoger. Dat maakt het headjammen wat lastiger. Ook zit er binnen geen stang om je aan vast te houden, alleen buiten boven de deur en de kist vliegt veel sneller, dus veel meer propwind. Allemaal dingen waar we aan moeten wennen. We staan anders en dat maakt de timing van de exit ook anders. Daarom is het goed dat we nog wat sprongetjes kunnen maken en na dit slechte seizoen is het fijn dat we nog iets kunnen trainen. Gisteren hebben we er 7 gemaakt en vandaag 5. Er zijn meer teams aangekomen dus het wordt steeds drukker en dat betekend langere wachttijden voordat we weer omhoog kunnen.

Wel leuk om iedereen weer te zien. Sommige teams ken je wat beter omdat je ze ook tijdens je training tegenkomt in Deland. Daar trainen veel teams en dan trek je met elkaar op. Zo zijn hier nu de Denen, de Zweden, de Britse dames, de Franse dames, de Belgen en de Russen. Allemaal teams die we al kennen dus een reünie is het ook, dat maakt deze wedstrijden zo leuk!

Kijk voor meer info op onze FaceBook site (ook te zien wanneer je zelf geen facebook hebt).

 

Tomscat Trophy

20 juni, 2013, door team

Dag allemaal,

Het is alweer een tijd geleden dat we iets op onze site hebben gezet. Daarom hier een update.

Om maar meteen met de grootste verandering te beginnen; we hebben geen vaste cameraman dit seizoen. Voor Hans werd het te moeilijk om steeds op en neer te reizen vanuit Noorwegen. Helaas is het ons ook niet gelukt om een nieuwe vaste cameraman te vinden. Dit seizoen hebben we dan ook 6 (!) verschillende cameramannen/vrouwen om al onze trainingen en wedstrijden te filmen.

Ons seizoen begon in april in Deland, Florida. Twee weken zon en vele sprongen, 114 om precies te zijn. Dat was een goed begin van het seizoen. Helaas bleef het daarbij, in Nederland waren de weergoden ons heel wat minder gezind. Slecht een hand vol hebben we hier kunnen maken.

1 van de exits tijdens de Tomscat

En dan is daar de eerste wedstrijd van het jaar; de Tomscat Trophy. Altijd gezellig en mooi om te zien waar je staat ten opzichte van je concurrentie en je gemiddelde. Wat ook leuk is, was dat Hans ons hier filmde. Het was dus ook meteen een reünie. Helaas begon de wedstrijd wat minder goed, Hans las de exitcount  niet goed en sprong te vroeg af. Dit zorgde ervoor dat de eerste 5 punten niet te jureren waren. Jammer maar dat betekend dat we gewoon wat beter ons best moeten doen. We stonden nu 5 punten achter op onze grootste concurrent, Creeps. De sprongen ging best lekker en op een gegeven moment stonden weer 1 punt voor op Creeps. Helaas hadden we daarna weer een iets mindere sprong en stonden we weer 1 punt achter. Na 9 rondes stonden we dan ook precies gelijk! Dat betekende een erg spannende laatste ronde. Voordat we omhoog gingen werd er bekend gemaakt dat ze zouden wachten met het jureren van onze ronde 10 en die van Creeps (fijn hoor alsof het nog niet spannend genoeg was).

En dan moet je het vliegtuig in. In je hoofd neem je de sprong een paar keer door. We zijn bijna op hoogte en we gaan klaar zitten. We kijken elkaar nog even aan en de deur gaat open. De piloot roept exit en we klimmen naar buiten, pakken de juiste grips op en daar is de exitcount. Exit! De eerste punten worden gemaakt, eerst nog rustig, dan begint de sprong te lopen. Het gaat lekker en dan is de tijd om. We vliegen uit elkaar en openen onze parachutes. Onder de parachute gaat de sprong nog steeds door in je hoofd. Terug op de grond komen we met het team bij elkaar, we zijn tevreden. Voor de zekerheid lopen we de jump-off vast door. Wanneer Creeps en wij even hoog zouden scoren komt er een jump-off. Het wachten is begonnen.

Dan is het zover, alle andere teams zijn gejureerd. Er wordt omgeroepen dat onze sprongen gejureerd gaan worden. Iedereen gaat naar het beeldscherm om mee te kijken. Wij  zijn eerst aan de beurt. Het is super spannend en iedereen is stil. Daar is de sprong, helemaal clean, geen busten en 20 punten binnen tijd. Mooi, maar wat heeft Creeps gedaan? Daar komt hun sprong, ook mooi maar ze hebben 18 punten. We hebben gewonnen! Nou ja, van Creeps dan. Tunder heeft de eerste prijs (hoe kan het ook anders) en wij zijn 2e geworden. Maar deze zilveren medaille voelt als een gouden!

Wil je ronde 10 zien? Klik dan hier.

Laatste foto's op

  • Random E
  • Landing Hans
  • Boven Hoogeveen
  • Exit blok 21
  • Whooops
  • Random G
  • IMG_1071
  • H-exit